86h 13 min

O podróży koleją transsyberyjską krążą setki historii i niewiele mniej mitów. Naczytaliśmy się tego wszystkiego przed podróżą, i Transsybir jawił nam się jako jeden z najbardziej zabawowych pociągów świata, w którym non-stop coś się dzieje, gdzie wódka leje się litrami i gdzie rozmowy nigdy nie ustają.

W Transsybir wsiedliśmy w Irkucku. Trafił nam się pociąg kursujący z Władywostoku do Moskwy, a więc na najdłuższej możliwej trasie kolejowej na świecie. Nie ma dłuższego odcinka, który przejechać można pociagiem bez przesiadki. Noc była głęboka, gdy pociąg wtoczył się na peron w Irkucku. Najciszej jak mogliśmy przygotowaliśmy sobie wyrka i oddaliśmy się w ramiona Morfeusza.

Rano przystąpiliśmy do akcji rozpoznawania terenu. Pod nami 9-letnia Katia z mamą, jadące na wakacje nad Morze Czarne z małej wsi pod Władywostokiem. Z 6-tygodniowych wakacji ponad dwa spędzą w pociągu na dojazdach. Obok nas 70-kilkuletni Kazach ze złotych uzębieniem. Kawałek dalej młody Azer (czy tak się mówi na mieszkańca Azerbejdżanu?? ) jadący do domu z Władywostoku. Dziesięć dni w drodze. Jedna przesiadka. Dla nas to jakiś kosmos. Te 3 dni i 4 noce, które mamy spędzić w pociągu wydają nam się bardzo długim czasem. A co dopiero 10 dni.

W naszym wagonie jesteśmy jedynymi pasażerami spoza Rosji i byłych radzieckich republik. Współtowarzysze są nami bardzo zainteresowani. Skąd, dokąd, jak, gdzie, jak długo itp itd. Kombinacja rozmówek i tego czego nauczyliśmy się w podstawówce na lekcjach rosyjskiego sprawia, że konwersacja nawet się klei. Choć to głównie oni mówią, zadają pytania. Bo z rozumieniem problemów większych nie mamy. Gorzej z mówieniem.

Czas mija wolno. Każdy jakoś na swój sposób wypełnia sobie czas. W zasadzie to robi się to na trzy sposoby (nie licząc rozmów, o których było wyżej). Po pierwsze śpi się dużo. Niby nic się nie robi, więc zmęczenie fizyczne prawie żadne, ale stukot kół w  tory działa usypiającą. Większość współtowarzyszy przesypia przynajmniej pół dnia. Druga atrakcja to jedzenie. Ta podróż to ciągły piknik. Najbardziej ekscytujące momenty to postoje na stacjach, kiedy można uzupełnić zapasy. Trzecia rozrywka to tzw. nic nie robienie. Dla większości to gapienie się w okno. Dla niewielu – i to jest dla nas zaskoczenie – to czytanie. Niesamowite jest to, że na tak długą trasę mało kto ma ze sobą książkę czy choćby gazetę…

Przy okazji podróży transsybirem rozwiało się też kilka mitów związanych z tym pociągiem.

Mit pierwszy. Zapisując się na prysznic pierwszego dnia, jest szansa, że wykąpiemy się dnia trzeciego. Fakty są takie, że wystarczy zapłacić 100 rubli i prysznic ma się od ręki. Większość Rosjan daje radę przetrwać podróż bez ablucji, tudzież dokonuje ich w łazienkowych umywalkach.

Mit drugi. Wóda się leje  i zabawa trwa non stop. Może to nie mit. Może po prostu trafiliśmy na tak spokojny pociąg. W każdym razie wódki nie było żadnej. Ruskie disco nie rozbrzmiewało z przenośnych radyjek. Imprez wielkich brak. Było spokojnie, czysto i na poziomie.

Mit trzeci. Na każdym dłuższym postoju można kupić najróżniejsze lokalne pyszności, świeżo przygotowane przez lokalsów handlujących na peronach. Smutny fakt jest taki, że pyszności typu pierogi, ryby, kotlety, surówki itp były na dwóch, może trzech stacjach między Irkuckiej a Moskwą. Na wszystkich innych kupić można było jedynie dania typu chińskie zupki, jakieś słodycze i oczywiście piwo we wszystkich odmianach i w butelkach o wszelkich rozmiarach (w Rosji po raz pierwszy w życiu widzieliśmy piwo w 5-litrowych butelkach).

Reklamy

Komentarze 2

  1. Co do 3 mitow:
    1. Wodka jest zabroniona w transsibie – na moich oczach wywalili rosyjska rodzinke awanturujaca sie po pijaku… stacja nazywala sie Zima hahahah! Piwo, jak zauwazylas to w Rosji nie jest alkohol, wiec mozna je pic non stop w pociagu, ale wodka jest oficjalnie zabroniona. Prowadnica zabilaby za proby ustanowienia disco-dyktatu w jej wagonie!
    2. Jedzenie na stacjach – jest, jest jest, ale trzeba pamietac o tym, ze to Rosja – wiec to jedzenie nie jest na wszystkich stacjach (duze stacje jak Omsk, Nowosybirsk czy Krasnojarsk to sa duze miasta i nikt sie tam nie bawi w gotowanie dla transsybirakow) i nie o wszystkich porach dnia. Jak mi tlumaczyla pewna Rosjanka – jedzenie jest z rana i kolo popoludnia, a potem za zarobione pieniadze idzie sie pic… wiadomo co.
    3. Prysznic – mialas szczescie, ze w ekspresie Rossija mialas ten prysznic. W ekspresie Czita „dusza niet”!
    4. Ja pamietam, ze duzo osob czytalo ksiazki, ale najbardziej rzucilo mi sie w oczy, ze wszyscy rozwiazywali krzyzowki albo robili cos na drutach.

    Szybko minela ta podroz pociagiem co nie?

  2. Witam!

    Bardzo żałuję, że dopiero dziś trafiłem na Waszego bloga z ekscytującej podróży i pewnie nie dam już rady wszystkiego przeczytać od początku :(

    Jako że mnie to bardzo interesuje, na początku rzuciłem okiem na część rosyjską i chciałbym dodać małe sprostowanie – pociąg na trasie Moskwa-Władywostok nie jest najdłuższą relacją na świecie. Przebija go chociażby pociąg Charków-Władywostok, a jadące w nim wagony bezpośrednie z Kijowa pokonują trasę 10260 km.

    Pozdrawiam serdecznie i życzę powodzenia na dalszej trasie :)

    Olo, Lublin

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: